|
جنبش ملی ما هستیم، از راه درست خود دور شده است! |
کوروش گلنام
پنجشنبه 11 تیر 1388 ـ 2 ژوئیه 2009
من مجبور به نوشتن دراین باره شدم زیرا در این روزگاری که هم بستگی و هم
راهی با مردم ایران سخن نخست را می گوید، باید از گام نهادن درکج راهی
بنام"پرچم" و دعوا بر سر آن جلوگیری کرد.
نگارنده در گذشته نیز بر این نکته تاکید داشته است که از هر گامی که در
راستای رسیدن به آزادی و پیشرفت مردم ایران بر داشته شود، از سوی هر گروه
و باوری که باشد، پشتیبانی خواهد نمود. این کار را تا آن جا که درک وتوان
داشته ام، بی توجه به این که دیگران چه خواهند گفت و چه خواهندکرد، در
باره این جنبش نیز انجام داده ام. تکیه ام نیز بر راستی و درستی در کار
بوده است. چون باید خوب را خوب گفت و بد را نیز آشکار نمود، اینک باید از
راه کجی که جناب شهرام همایون بر گزیده است، انتقاد نمود. |
|
ادامه مطلب . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .>>
|
داریوش همایون
نیروهای جامعه مدنی ایران چارهای ندارند که در عین نگهداشتن فاصله، و
آلوده نشدن به افراد، و مصالحه نکردن هدف نهائی خود، از اتحادهای تاکتیکی
و موضعی روی نگردانند
رژیم اسلامی با شیوههائی که به طبیعت آن نزدیکتر است، با انداختن اوباش
و آدمکشان به پشتیبانی پاسداران به جان مردم، خیزش مردمی را با چنان
خشونتی سرکوب کرده است که میباید مرحله نخست آن را عملا پایان یافته
دانست. اکنون مرحله تازه در راه است. نمیباید پنداشت که جمهوری اسلامی از
این بحران سالم بدر آمده است و میتواند به آسودگی به سر برد. عواملی که
مردم را در صفوف صدها هزار تن به خیابانها کشاند همچنان هست: بیزاری
عمومی ایرانیان از رژیمی که هیچ سزاوار چنین جامعهای نیست؛ بی اعتباری
سراسری حکومت اسلامی که اصرار دارد مردم را هم کوچک و هم زخمی کند؛ خشم
مردم نه تنها از انتخاباتی که از آنان دزدیده شد، بلکه از حکومتی نیز که
میخواست با گستاخی تمام به آنها ثابت کند که هیچ نیستند. |
|
ادامه مطلب . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .>>
|
|
|
|
<< شروع < قبل 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 بعد > پایان >>
|
| صفحه 1 - 20 از 615 |